عده ای از مردم هم در خانه می مانند و پای تلویزیون به آنها فحش می دهند. برخی دیگر هم که شمال هستند. (یا هرجا که آب و هواش خوب باشه)
مردم در خیابان ها به خواندن شعارهایی همچون مرگ بر اسرائیل، مرگ بر آمریکا، انگلیس، فرانسه و اسپانیا و شعارهایی نظیر اسرائیل! اسرائیل! فک نکنی ما زنیم! تو دهنت می زنیم، سرنوشت اسرائیل را به دست لرها بسپارید و امثالهم می پردازند.
مسئولین کشور، گویندگان خبرها، هنرمندان برجسته ی سینما و تلویزیون و نوشته هایی که پیش از مصاحبه به دست مردم سپرده می شوند بر این باورند که حضور گسترده مردم در انتخابات موجب احساس درد و شکست و نا امیدی دشمنان اسلام می شود.
ایرانیان در این روز برای اثبات موارد ذکر شده، دست به کارهای خطرناک از قبیل خودکشی نیز می زنند. (البته به خاطر داشتن هدف والا و الهی، این اقدامشان شهادت محسوب می شود)
باید اشاره کرد مهمترین بخش هر راهپیمایی، بازتاب و انعکاس آن در رسانه های غربیست از این رو اخبار کشور تا یک هفته به خبرهای شبکه ها و نشریات خارجی در رابطه با آن راهپیمایی، اختصاص خواهد داشت.
مواد لازم برای اجرای راهپیمایی:
یک مشت آدم بیکار!
حنجره برای پاره شدن، حداکثر هرنفر 2 عدد.
شعارات مکتوب بر روی پارچه و مقوا، هرچقد تونستی.
چند عدد آدمک بوش!
عکس های رهبر و رئیس جمهور، به تعداد زیاد
پرچم، به مقدار کافی (برای آتش زدن)
کفش، نفری یک جفت
(توصیه میشود مردم یک جفت دمپایی نیز به همراه داشته باشند و در صورت بازنیافتن کفش ها از آنها استفاده کنند)
خیابان، تعدادش مهم نیست، درازاش مهمه
میدان آزادی، یک عدد
سفر کرد از وطن رفت او به غربت وزان سو دیگری آمد به سرعت
امامی از فرنگ آمد به تهران به تهران از فرنگ آمد امامی (!)
ز پشت ابر و مه آمد به ایران واسه صلح و نه جنگ آمد امامی
بپرسیدند قصدت از سفر چیست؟ "برای مرگ ننگ آمد امامی"
نمی دانم چه شعری گفته ام من غزل شد مثنوی شد بازم اصلن
بگفتند ای ولی گو حس خود را بگفت هیچچی! چه حسی؟ حس چی؟ ها؟!
هوا پیموده شد طیاره آمد دَرَش شد باز، شه برگشته شاید!
جماعت دیده بر در، دست بر سر که "اعلیحضرته؟" الله اکبر!
به ناگه مدخلش طیاره بگشاد ابا گیر کرده لایش گشت آزاد
قدم زد رو به پایین آیت الله نظر بر پلکان می کرد گه گاه
جوانی دست او بگرفته با دست امام آرام و مردک شاد و سرمست
به ختم پله ها آیا رسیدند؟ دگر بعدش رو دوربین ها ندیدند!
امام آمد. امام با هلی کوپتر آمد. امام با هلیکوپتر از بالا آمد
تمام خلق عالم در "بهشت" اند جلوش یک اسم "زهرا" هم نوشتند1
فرود آمد ز بالا چرخ بالی که بادش مرده ها را داد حالی
سخنرانی شد آغاز آمد آوا الو! یک، دو، اهم! فوت! ساکت آقا!
صدا کرد ای که اون آخر نشستی چرا گفتم دهانت را نبستی؟
تو ای پیراهنت زرد است و پاره باید تکرار کنم حتما دوباره؟
توجه کن به من من حرف دارم بکن زر زر پس از اتمام کارم
ازین پس من سخن گویم تو خاموش نشد هیچوقت سخنهایش فراموش
کنم تعیین دولت را هم اکنون بیارم نفت بر سفره بجا نون
زنم با مشت بر دندان دولت کنم انگشت در چشمان دولت2
شما کردید من را پشتوانه به دولت هم زنین خود دانه دانه
کلامی همچو گوهر ذکر فرمود کسی مثلش نگوید! غیر محمود
"مپندارید هرگز هست راهی که آمریکا کند یک اشتباهی"3
چو آمد روز رای و انتخابات
همه در پای صندوق، رای آری به امّید عدالت بر قراری
همه در پای صندوق، رای آری که دارم کینه از شاه فراری
همه در پای صندوق، رای آری بابا آری و کوفت و زهرماری!
همه دیگر مخالف با نظامند همه در حال قرض و قسط و وامند
همه در بند یک زندان آزاد همه در کشمکش با گشت ارشاد
همه آرا به محمود و نه اکبر برای انتخاب بد نه بدتر
همه نادم از اون رای و از این بار الآن نیست وقت خواب کوروش شو بیدار
نکته آیا این بود یا آن بود؟
دگر کسی نمی ده، رای به کَل یا به کور میدن نره از نود، عادل فردوسی پور4
توضیحات:
1. منظور بهشت زهراست2. غلو چیه؟ واسه وزنش بود
3. همون غلطی نمیتواند بکند دیگه
4. وزن عوض شد ولی / بهتر از اون اولی
ممد
داریم یه کهکشون نو می سازیم
قدرت اول جهان کیه؟ کی؟ فرشته ی صلح زمان کیه؟ کی؟
اون که انرژی هسته ایش به راهه تو هر خونه، تو هر مکان! کیه؟ کی؟
به قدرت هسته ایمون می نازیم
یه ماهواره فرستادیم آسمون دیگه یکی شده زمین و زمون
کل جهان قدرتمونو دیدن کارتای تبریک می رسه واسمون
داریم یه کهکشون نو می سازیم
می گن اگه کمک می خواین بگینا دوستای بی کلک می خواین بگینا
«ما پرِ قدرتیم! چرا رفاقت؟» یکی بیاد اینو بگه به اینا!
با موشکا تا آخرش می گازیم
ماهواره مون کل زمین زیرشه علی، تقی، امیر، امین زیرشه
به آقای باراک بگین خواهشاً سعی نکنه به دوربیناش خیره شه!
اصن می گم مخترع پروازیم!
ماهواره مون شبانه روز بیداره تصاویر کاخ سفیدو داره
کاخ سفید که چیزی نیس برامون اوباما در وقت خریدو داره
صاحب علم بوعلی و رازیم (رازی هستیم!)
کل جهان دیشو کجی گذاشتن واسه تصاویر فجی(ع) گذاشتن
ماهواره ی «امید» به جای «هات برد» بچرخونش دیشو ببین چی کاشتن!
از تو و ناسای تو بی نیازیم
پژمان
تکه های برف که بر روی دیوار، در یکی از خیابان های تهران به طور معجزه آسایی به شکل کلمه ی اندرمیان درآمده اند.
