بدینوسیله در آستانه ی مراسم تدفین میکائیل جکسون، سلطان پاپ، اشعار یکی از ترانه های این هنرمند فرهیخته را به نظم فارسی درآورده و نثار روح آن مرحوم می نماییم.

 

 

سرنوشت: سلام! برای اولین بار ما کنار هم در حال گذاشتن پست هستیم!

 

خودنوشت:

در ایستگاه مترو به سر میبردیم که یهو اون گفت: دیدی؟!

من گفتم چیو؟

- دختره چقدر بهمون بد نگاه میکرد! نکنه آشنا بود؟

- نه بابا... اون که دو تا پسر دیگه هم باهاش بودن...

و چند ثانیه بعد در کمال تعجب تا دختر مورد نظر به انتهای پلکان برقی رسید و ما پامونو گذاشتیم روی پلکان، برق پلکان به اتمام رسید و ثابت گشت!

- دیدی؟!

- چیو؟!

- دختره دکمه Stop رو زد!

- برو بابا!!!

- به جان خودم!!!...

وارد قطار گشتیم... دختر نیز بود و آن دو پسر هم... اما تمام مدت نگاه دختر به ما بود... خدایا، این دیگه کیه؟! حتی داشتیم تصمیم میگرفتیم که بریم جلو و خیلی مودبانه آبروی دختره رو جلوی دوستان پسرش ببریم! میخواستیم بریم جلو و بگیم:" آقا، ببخشید، ما شما رو میشناسیم که این خانوم اینقدر ما رو بد نگاه میکنه؟" اما شانس آوردیم که ایستگاه بعدی پیاده شدیم و وقت نشد این کارو بکنیم... وگرنه معلوم نبود الآن کجا بودیم...

این است آن دختر و آن هم یکی از آن پسران کذا...

( آمدیم چشمهایش را شطرنجی کنیم دیدیم با این کار تنها مدرکی که نشان میدهد او به ما می نگرد از بین می رود)

 

خلاصه این که... آن روز گذشت و هرگز نفهمیدیم اون دختر (آن هم با وجود دوتا پسر دیگه باهاش) که بود و از جان ما چه میخواست... فقط تنها احتمالی که وجود دارد این است که:

اگر با من نبودش هیچ میلی                      چرا زد دکمه را با مشت لیلی؟!

 

سرنوشت1: ولادت با سعادت حضرت محمد ... (ن) را به همه مسلمين و خصوصاً شيعيان جهان تبريك و تسليت عرض مينماييم.

سرنوشت2 (بازگشت سرنوشت): وارد وبلاگ شدم ديدم آن بالا نوشته «توالت، توالت، توالتت مبارك...» من نيز به نوبه خودم توالت رو به تو ممد عزيز تبريك ميگم و در ضمن بهت نصيحت ميكنم كه اين جمله رو آويزه گوشت كن: «توالت فقط توالت ايراني» (خوانندگان ما در كشورهاي خارج از ايران، ناراحت نباشيد، خب... توالت فرنگي شما هم مبارك)

سرنوشت3: از اونجا كه بيستم فروردين روز انرژي هسته‌اي نامگذاري شده و از اونجا كه امسال سال نوآوري و شكوفه زني نام گرفته و از اونجا كه بيست و يكم فروردين رو روز تولد ممد نام گذاشته‌اند و از اونجا كه ممد در اين سال زندگيش كه گذشت براي اولين بار دانشجو محسوب ميشه و از اونجا كه دماغ ممد گنده‌ست (!) و از اونجا كه ممد به تازگي از كما خارج شده و از اونجا كه «سنگ قبري نوشته‌ام كه مپرس» و از اونجا كه مثلا ما رفيقيم و از اونجا كه... خلاصه تصميم بر اين نهاديم كه شعري گوييم به فراخور حال و به مناسبت سالروز بدبختي زمين، روز تولد محمّد ...! (صلوات!)

بسي طنز گفتي در اين سال پيش                        سفر هم به چمخاله و هم به كيش

عجب سال نيكي بُد و يك زيان                                           نديديم ما دو ز "اندرميان"

در اين سال آخر تو دانشجَوي (daneshjavi)     "پِيِ علم" و "بي علم"، «هَلْ يَسْتَوي؟»*

(* آيا مساويند؟)

(ولي اين بدان تو شوي كاردان                                 شناسم من آن كار را، آخ جان!)

خلاصه كه يك سال گنده شدي                                       ميان نهالان تو كنده شدي

(مي آمد كه گويم يكي طنز ناب                           دلم سوخت گويم كه زمبه شدي!)

ببينم! تو گنده شوي از كجات؟!                       نه طولت نه عرضت نه دستت نه پات!

اگر رشد آدم ز بيني بُدي                                     تو نوحي* و بيش از چنيني بُدي!

( * نوح + ي نكره است، نه فعل "هستي" )

ولي بين چطور اين جهان ظالم است                    همين ممدي كه الآن سالم است

پريروز در خواب خوش رفته بود                            كما بود و آن حول و حوش رفته بود

(من آن سنگ قبرش خودم ساختم                          ولي بيخودي وقت خود باختم)

 

آدرس: پارك جنگلي چيتگر، فاز غربي، تقاطع خیابان لاله و خیابان سرویس بهداشتی،

قطعه يك، رديف يك، واحد يك، طبقه همكف، زنگ اول

ببين بخت تو چون و طالع چگون                                كه دنيا شدي روز فخر جهون

تويي پيش و هسته بيايد ز پس                        (برو حال كن، گنده گشتي ملس!)

انرژي هسته نخواهيم ما                                               كه ممد بود يك انرژي زا

ولي اينهمه ادعا نيست بود                           تو بيست و يكم اين يكي بيست بود

هنرمند باش و هنرمند باش                                         براي بقيه تو يك پند باش

كه گفته شده از قديم الزمان                                    «بياموختم من ادب از بَدان»

بياموز بر ما تو آداب را                                           سخن گفتن و شيوه خواب را

(نتانم كه من خوب گويم ز تو                                   خصوصاً اگر مستقيماً به تو!)

خلاصه كه تبريك گويم به تو                                     نه محض تولد، كه دوربين نو

بماندم چه گويم در اين آخري؟!                               واسه آخر خوش زنم هر دري

پس اتمامْ با جمله‌اي گنده، پس                          «هنر نزد ايرانيان است و بس»!

 

سرنوشت:
یه شعر هست که میگه ممدان اغما روند، ابلهان باور کنند
به سلامتی کشور ما از بقال سر کوچه ما گرفته تا میوه فروشی ته کوچه رئیس جمهور اینقدر مردمش راستگو و صادق هستند که هر روز، روز سیزدهم فروردینه...
یک انسان رفته تو کما، این کجاش جالبه هی میاین میگین جالب بود!! داشتم دیار باقی رو وداع میگفتم! خوبه الآن بگم؟
... خودش با سنگ زد تو سرم حالا امده تو وبلاگ به همه میگه تصادف کرده خجالتم خجالتای قدیم ... ولی من بخشیدمش ... تا هر چی بقای عمرشه خاک دیگران بشه.
فقط میخواستم بگم وقتی رفتم تو کما اعضای منو من جمله دماغم اهدا کنید. آقای حسین هم که میگن قلبشون ظعیفه با ظ دسته دار قلبمو نصف قیمت بدین بهش. که خوب البته یه خورده زود به هوش اومدم و الآن کماکان از کما بیرونم.
از دعاهای خیر شما هم بسیار نهایت تشکر هستم و این مدت که تو کما بودم صدای دعاهاتونو میشنیدم و به لطف شما دارو ها اثر نکرد اما دعاها اثر کرد و علی رغم تلاش و کوشش بی وقفه ی عزرائیل من زنده موندم سُرِ مُرِ گنده ...
ولی از همه بد تر اینکه واسه من رفته بودن سنگ قبر سفارش داده بودن اونم کجا ! بغل دستشویی. (بعدا نشونتون میدیم)
پنجشنبه هم منو پژمان یه سفر شگفت انگیز به چیتگر داشتیم (که سفرنامشم شاید گذاشتیم تو وبلاگ) که اتفاقاتی جالبی توش رخ داد که خالی از لطف نیست که هیچ، پر از لطف هم نیست.
در کل کما خیلی جای باحالیه ایشالا قسمت بشه ایندفعه پژمان هم بره.

اما تو کمد که بودم یه شعری گفتم که محسن نامجو هم اومد تو خوابم ازم قبول کرد که کاش قبول نمیکرد... منم میذارمش اینجا چون بعد از اون حادثه مدتیه که وبلاگ بدون شعره. شعر بدین شرح است :



{با صدای آروم}
نامفهوم است
صدای بوی گل
خرزهره مار میخورد
خر بزه!
گربه ماستِ موسیر میخورد
تا ما طعمه ی حریق شویم
آسمان جیغ کشد آه ه ه...
احترام به احتراق میگذارد رعد رعد رعد {صدای رعد میاد}
پا به فرار نمی دوم
سنگ قبر میزنم بر سرم
بی صدا
بعد از ظهر، عصر آمدآ آ آی..
...{از اینجا با صدای بلند}
به ما چه که می نهی تفنگ در دست
به ما چه که میکند برادر مَ هَهَ هَهَ َست
یا ها هاو هاو هااااا هاها هاو
{با اندوه}
به ما چه که آب گل گرفته.. ته.. ته !...
انرژی در وسط نهفته.. ته.. ته..
آخه به ماااا چهههِهههِهِهِهههِهِهِ
آخخخخخخخ! خه به ما چههه
یاا آ آای
{سیییسسساکت بابا! مردم خوابن}

ناف نوشت: تا یادم نرفته اینو بگم دوست ما آقا سعید (زیگول) داره میره دوباره دیار غربت همه دعا کنید سالم برسه. دعای خیرتون بدرقه ی راهش باشه دیگه !!

برو برو بروو
به درازا کشیده
ختم به خیر شاید شده
بعله
نه!
بعله
به تو چه؟؟
نه نه نه ...
آخه به تو چه
لاینفک!
فکم پیاده هه هه شده
ناز نفسم
به چه میخوری قسم که چه سرهنگ؟
هیچ نگو ز میل لنگ ...لنگ ...لنگ
{اینجا داد بزن}
به ما چه که می نهی تفنگ در دست
به ما چه که میکشد برادر بَ هَ هَههَ هَهَه هَههَ.. (بقیش فید شد)
یا ها هاو هاو هااااا هاها هاو
به ما چه که جیر جیرک صدای در میدهد!
به ما چه که خر چو گاو می پرد....!
گوساله اژدهاها ها میخورد...
واآ آ آی
نه ..
به ما چه
جداً
به ما چه؟؟
... واآ آای...یاااا...

پا نوشت: حالا به ما چه که فردوسی پور گفته بود اولین قسمت 90 در سال 87 پانزدهم فروردین بعد از سریال مرد هزار چهره پخش میشه؟!
به ما چه که رشیدپور تو تبلیغش میگفت ((اصل مطلب که دست‌بوسی شماست)) و تو خودش که حسینیان نبود! و به ما چه که (فرهنگ)؟!
احتمالا علت حذف (فرهنگ) از آخر اسمشون اعتراض داریوش فرهنگ بوده!



پانوشت 2: در آخر از افراد زیر بسیار از طرف پژمان و یه خرده هم خودم به خاطر ناراحت کردنشون عذر می طلبم ...
سعید، محیا، احمد، ابله انسان نما، خدا(که این چند روزه کلی وقتش گرفته شد بنده ی خدا)، فرتا، حسین، مینا، اون یکی مینا، اسنفر (که باید اول از کما در بیام بعد برام دعا کنه)، زوزه (با اون همه فحشی که نثارم کردید تنم تو گور لرزید)، کامپرور، بنفشه خانم، سیاوش، میلاد و کلیه ی عزیزانی که اصلا نفهمیدن چی شده و براشون مهم هم نبود. ایشالله ممد انسان اینا هم خوب بشه زود تر (این دیگه واقعیه)
راستی دفعه پیش من مشت اول و زدم یادم باشه دیدمت 100 تومنو بگیرم.
راستی تر، روز 21 فروردین روز بزرگیه یادتون باشه.

در خبرها آمده: قليان هم تعطيل! نه اينكه خودم از طرفداران قليان باشم، نه، اتفاقا بنده اهل هيچگونه دود و دم (غير از دود جوجه‌ كباب!) نيستم و بلكتم مخالف! (حذف فعل "هستم" به قرينه‌ي معنوي!) اما سوالي كه براي بنده پيش آمده اين است كه چرا تا به حال هيچ ارگان و سازمان و مقامي با سيگار تابلو (كه حتي روي پاكتش هم به چه گنده‌گي نوشته عامل اصلي سرطان است) مخالفت نكرده و غير قانوني اعلام نكرده‌اند؟ چرا بايد اين سيگار غرب زده استكبار (كه تازه عامل اصلي سرطان هم هست!) واسه خودش راست راست (!) تو خيابونا بگرده و اونوقت اين قليان شرق زده مستضعف بايد چپ چپ تو خونه‌ها يواشكي مورد استعمال قرار بگيرد؟ تازه هيچ جاي قليان ننوشته عامل اصلي سرطان است كه هيچ ناصرالدين شاه نشان هم هست! (يك جور مهر استاندارد خاصه!)

من موندم جووناي اين مملكت بايد كجا و چطوري تفريح كنن؟ سينما كه تعطيل (شايد ظاهرا باز باشند اما باطنا وضعيتشون تعطيله) شهربازي كه تعطيل (رجوع شود به پرانتز قبلي) كلاب و دنسينگ كه تعطيل (نه تو رو خدا، بيا برات بازش كنيم!) پارتي كه تعطيل... اينترنت كه تعطيل (جايزه براي كسي كه تفاوت بين تعطيلي اينترنت و قيلتر را در ايران پيدا كند) ماهواره كه تعطيل (5 تا شبكه توپ پر از برنامه‌هاي جالب و متنوع داريم با شبكه‌هاي خبر و آموزش و قرآن... ديگه چي كم دارين نمك نشناسا؟!) ديگه به قليان و قهوه‌خانه هم كه رحم نمي‌كنند. اونوقت ميمونه چي؟ تفريح‌هاي زيرزميني... كه عبارت است از هر كدوم از اينا بعلاوه ورژن خطرناكش... يعني قليان با هروئين سرو مي‌شود... پارتي با همراهي قرص محترم اكس... اينترنت به همراهي قيلتر شكن عزيز و باقي ضمائم... […] به صرف […] الكلي! […] با […] ! و الي آخر...

دفتر خاطرات بنده در 5 سال آينده (دقيق نمي‌دانم، شايد هم 4 يا 3 سال!) را تصور كنيد: "...قهوه‌خانه‌ها كه اصولا از همان 5 سال پيش (دقيق نمي‌دانم، شايد هم 4 يا 3 سال!) تعطيل شده. آخه قهوه‌خانه بدون قليان مي‌خواد كله‌پاچه بده دست مردم؟ اين ميراث فرهنگيمون كه پريد! صادرات قليان ايران هم كه تعطيل گشته و بازار قليان فروشها كساد. من خودم يادمه كه تا همين 5 سال پيش (تقريب گفتم ديگه... گير نديد به 4 يا 3 سالش) همه فك و فاميل از خارج سفارش گليم و قليان ايران رو مي‌دادند، اما حالا... چند وقت پيش بابام رفته بود آلمان يه قليان هيتلر نشان آورد! بماند كه هيچ وقت اون چند تا تار هيتلر جاي اون سبيلِ كلفت روي قليان‌هاي خودمونو نمي‌گيره! اما ديروز اخبار اعلام كرد كه آلمان قليان رو به اسم خودش تو يونسكو ثبت كرده! آخه اي نازي، تو كجا بودي وقتي تو قهوه‌خونه‌هاي ما چشم چشمو نمي‌ديد؟ آخه اي غرب، تو كه سيگار رو به اسم خودت داري، ديگه به قليان ما هم حسودي مي‌كني؟ تازه به روي خودم نميارم كه سيگارت عامل اصلي سرطان هم هست. آدم نمي‌دونه چي بگه والا... اين فلاني ]نام رئيس جمهور وقت![ هم كه داره خودشو مي‌كشه كه ثابت كنه ما سالهاست قليان رو داريم و خودمون چند سال پيش (حالا 5 يا 4 يا 3 سالش چه فرقي مي‌كنه؟) استفاده‌شو ممنوع كرديم. (البته واسه ما هم نيستا، اما خب يه فعاليتهايي روش ]مخصوصا رو شيشه‌اش[ كرديم كه!) در هر صورت امروز تو ايران سيگار(همون عامل اصلي سرطان!) زنده است و قليان مرده..."

حالا نگاه كنيد ديگه... اگه 5 سال ديگه همين اتفاقا نيفتاد (البته با احتمال 2 سال اينور و آنور شدن!)

هر سال يكي عالِم از ايران ببرند  مولانا و بوعلي به يك آن ببرند

اما دگر از خنده ببايد بگريست بر كشور ابلهي كه قليان ببرند!

 

آن خانه‌ي قهوه كه به دائم در آن مي‌كشيدي و كشيده‌اند از قليان

اعلام شده توسط وزارتي گويا بُوَد اصل عامل اين سرطان

آن لوله دراز بي حيا را بنگر آن است كه آلوده بكرده تهران

ما دود نمي‌خواهيم و داريم زياد سوغاتيِ زيره را ببردي كرمان؟

جانم به فداي سيگار و دود خرش! كه دود معطر برده است اين سرمان

جاسوسه و عامل جناياته و غرب قليان كه دارد از شهنشاه نشان

قليان كه غرب است و در آبش فحشاست ديگر چه شود اگر كِشندش نسوان!

مقبول نيفتاد به تو اينهمه عل؟ حيف تلف انرژي و وقت و زمان